De 3 fatale fouten

Nu je begrijpt dat “senior food” een te smalle focus is, laat me je laten zien waar het typisch misgaat.

Dit zijn de drie fatale fouten die bijna iedereen maakt wanneer hun kat senior wordt en ze zijn allemaal goedbedoeld, maar ze houden je gevangen in symptoombestrijding in plaats van echte oplossingen.

FOUT 1: Denken dat “senior food” het antwoord is

Dit is wat er gebeurt: je kat wordt 7, of 8, of 10 jaar oud.

Je hoort van vrienden, van de dierenwinkel, van online forums dat “senior katten speciaal voer nodig hebben.” Dus je stapt over naar een merk dat “Senior 7+” op de verpakking heeft staan.

En je voelt je goed, je doet iets proactief, je neemt verantwoordelijkheid, je past aan aan zijn veranderende behoeften.

Maar hier is het probleem: 

Je behandelt het symptoom (leeftijd) in plaats van de oorzaak (belasting).

Senior food probeert meestal de gevolgen van hoge belasting te compenseren:

Lagere calorieën voor overgewicht, aangepaste mineralen voor nieren, extra vezels voor traag darmfunctie.

Maar het pakt niet de onderliggende belasting aan die deze problemen veroorzaakt.

Het is alsof je een auto hebt die oververhit raakt, en in plaats van te kijken waarom de motor zo heet loopt (kapotte thermos
taat, lekke radiateur, vuile olie), koop je gewoon een sterkere ventilator.

Het maskeert het probleem, maar het lost het niet op. En uiteindelijk, wanneer de compensatie niet meer genoeg is, krijg je alsnog de crisis.

FOUT 2: Alle senior katten over één kam scheren

We hebben dit net gezien met Luna, Max en Simba. Alle drie zijn “senior” volgens de kalender, maar hun bekers zijn compleet verschillend gevuld.

Toch is de standaard reflex: “Hij is senior geworden, dus nu heeft hij senior food nodig.”

Deze one-size-fits-all benadering negeert context.

Het negeert medische geschiedenis, leefomstandigheden, gewicht, stress-levels, medicatie, erfelijke aanleg.

Het behandelt alle senior katten alsof ze hetzelfde zijn, terwijl een 11-jarige kat die zijn hele leven natvoer heeft gegeten, normaal gewicht heeft en buiten kan, fundamenteel anders is dan een 11-jarige kat die zijn hele leven droogvoer heeft gehad, 30% te zwaar is en binnen zit.

Context is belangrijker dan categorie. Maar “senior food” als concept ontkent dat context er toe doet.

FOUT 3: Alleen naar voer kijken

Dit is misschien wel de grootste fout van allemaal. Zelfs als je snapt dat niet alle senior katten hetzelfde zijn, zelfs als je begrijpt dat context belangrijk is, is de reflex nog steeds: “Oké, maar welk voer dan?”

Het is alsof voer het enige is dat je kunt aanpassen, de enige hendel waar je aan kunt trekken.

Maar voer is slechts één belastingsfactor. Eentje. Vaak de grootste maar niet altijd.

Denk terug aan Simba, zijn grootste probleem was stress, niet voer. Je kunt hem het duurste, meest geoptimaliseerde senior food geven dat er bestaat, en het zal nauwelijks impact hebben zolang zijn omgeving hem chronisch stresstolerant.

Denk aan Luna, haar grootste probleem was overgewicht. Het voer dat ze at was prima; ze at er gewoon te veel van.

Als je alleen naar voer kijkt, mis je 80% van het verhaal. 

En dat is precies wat de Pet Food industrie wil want als jij denkt dat voer het antwoord is, blijf je voer kopen.

Maar als je zou begrijpen dat het antwoord ligt in het verlagen van totale belasting, dan zou je misschien minder geld uitgeven aan fancy merken en meer tijd besteden aan dingen die niet gekocht kunnen worden:

Meer beweging, minder stress, betere omgeving.

Deze drie fouten – senior food als oplossing, one-size-fits-all denken, en alleen naar voer kijken..

Houden je gevangen in een cyclus waar je blijft zoeken naar het perfecte product terwijl de echte antwoorden ergens anders liggen.

En dat brengt me bij wat je wél moet weten.

Doorgaan (6/6) ≫