We beginnen bij een correct biologisch uitgangspunt (katten eten vaker kleine porties) en bouwen daar een menselijke eis omheen.
Dat wij er dus ook voortdurend bij moeten zijn.
Dat afwezigheid automatisch risico betekent.
Dat geen eten op dat moment gelijkstaat aan honger.
Maar wat we in werkelijkheid doen, is een beeld bouwen van wat er zou kunnen gebeuren, en dat beeld behandelen alsof het een feit is.
We vullen honger in op momenten die we nooit waarnemen.
En op basis van die ingevulde honger maken we een verhaal over tijd. Over te weinig tijd. Over niet kunnen voldoen.
Zo wordt gezond voeren iets zwaars nog vóórdat er iets verandert.
Niet omdat het in de praktijk zoveel vraagt, maar omdat het in je hoofd al is uitgegroeid tot iets wat alleen kan onder ideale omstandigheden.
Rustige dagen.
Volledige aanwezigheid.
Geen gaten.
Als ik terugkijk naar die periode met Buddha, Binky, Kiwi en een vol leven, zie ik hoe logisch mijn aanname was.
Maar ook hoe onvolledig. Ik gebruikte tijd als maatstaf voor zorg, terwijl het eigenlijk ging over iets anders…
Het ongemak van afwezig zijn en niet weten.
En misschien is dat het moment waarop de vraag mag verschuiven.
Niet naar oplossingen (nog niet in ieder geval), maar naar het idee zelf.
Wat als gezond voeren niet zoveel tijd kost als je denkt…
Maar vooral zo voelt omdat je afwezigheid bent gaan verwarren met honger?
En als dát klopt…
Dan gaat gezond voeren misschien minder over jouw aanwezigheid, en meer over wat het lichaam in die tussenliggende tijd aan het doen is.
Maar dat is pas belangrijk wanneer duidelijk is hoe we naar gezondheid kijken, want de wereld heeft ons aangeleerd dat gezondheid begint bij voeding.
Echter, in de praktijk zie je wat er gebeurt wanneer dat het enige vertrekpunt is.
Begrijp me niet verkeerd: voeding is belangrijk! Maar niet het startpunt van een goede gezondheid.
Dus hoe ik er naar kijk heb ik beschreven in mijn Manifest:
Een oproep aan katteneigenaren zoals wij, die onze lieve katten gezond willen houden zonder ons druk te hoeven maken over de tijd en ruimte die we wel of niet hebben.
Dus mocht je daar interesse in hebben, klik dan om verder te lezen.
Liefst,
Hamist