Wat “senior” werkelijk betekent

Als ik zeg dat een kat “senior” is, bedoel ik niet dat hij een bepaald aantal jaren oud is.

Ik bedoel dat zijn draagkracht is afgenomen. De beker is kleiner geworden.

Niet leeg, kleiner. Er is minder capaciteit beschikbaar om belasting op te vangen. Dit is geen kwestie van zwakte of ziekte. Het is gewoon biologie.

Organen die decennia hebben gewerkt, werken niet meer met dezelfde marge als organen die tien jaar hebben gewerkt.

Nieren die duizenden liters bloed hebben gefilterd, hebben niet dezelfde reservecapaciteit als jonge nieren.

Een lever die tientallen jaren lang alles heeft verwerkt wat erin kwam, heeft niet dezelfde veerkracht als een jonge lever.

Denk aan het verschil tussen een nieuwe auto en een auto met 200.000 kilometer op de teller. 

De auto met 200.000 km kan nog steeds perfect rijden, kan nog steeds naar zijn bestemming komen, kan nog steeds alles doen wat een auto hoort te doen.

Maar hij heeft minder marge. De motor tolereert minder slechte brandstof. De remmen hebben minder reserve. De koppeling is gevoeliger. Je moet meer aandacht besteden aan onderhoud, je moet voorzichtiger zijn met hoe je hem behandelt.

Niet omdat de auto “kapot” is. Maar omdat hij minder ruimte heeft voor fouten, voor extra belasting, voor verwaarlozing.

Precies hetzelfde geldt voor senior katten. 

Een 12-jarige kat kan perfect gezond zijn, kan floreren, kan een geweldig leven hebben.

Maar zijn beker is kleiner dan toen hij 3 was. Wat betekent dat de belasting die hij aankan voordat er problemen ontstaan, ook kleiner is geworden.

Een jonge kat met een grote beker kan misschien jarenlang droogvoer eten, weinig drinken, wat overgewicht hebben, en nog steeds binnen zijn draagkracht blijven.

Een senior kat met een kleinere beker? Diezelfde belasting vult zijn beker sneller, laat minder ruimte over, leidt eerder tot overflow.

Dit is waarom “senior food” als concept faalt.

Het behandelt leeftijd als het probleem, terwijl verminderde draagkracht het echte issue is.

En verminderde draagkracht vraagt niet om “speciaal voer” maar het vraagt om minder totale belasting.

Laat me dat herhalen, want dit is cruciaal: 

Het probleem is niet dat senior katten ander voer nodig hebben. Het probleem is dat senior katten minder belasting aankunnen.

En belasting komt niet alleen van voer. Het komt van alles wat de beker vult: vochttekort, additieven, overgewicht, chronische stress, bewegingsarmoede, medicatie, onderliggende gevoeligheden die door de jaren heen zijn ontstaan.

Voor een jonge kat met een grote beker vullen deze factoren misschien 50% van de capaciteit. Voor een senior kat met een kleinere beker kunnen diezelfde factoren 85% vullen.

Zie je het verschil?

Het gaat niet om het voer veranderen. Het gaat om de totale belasting verlagen zodat hij binnen zijn verminderde draagkracht blijft.

Dit is waar het misgaat met de vraag “Welk senior food?”

De vraag impliceert dat de oplossing ligt in het kiezen van het juiste product.

Maar de échte vraag die je zou moeten stellen is: “Wat vult de beker van mijn senior kat en hoe kan ik die belasting verlagen?”

Want misschien is vochttekort zijn grootste probleem, wat betekent dat het verschil tussen natvoer en droogvoer veel belangrijker is dan het verschil tussen merk X en merk Y.

Misschien is overgewicht zijn grootste belasting wat betekent dat calorieën en portiegrootte belangrijker zijn dan of het specifiek “senior” food is.

Misschien is hij gestrest door een nieuwe kat in huis wat betekent dat omgevingsverrijking belangrijker is dan welk voer dan ook.

De vraag “welk voer” is te klein.

Te beperkt.

Te gefocust op één factor terwijl er tien andere meespelen.

Laat het me duidelijker maken met 3 voorbeelden die ik in de praktijk had.

Doorgaan (4/6) ≫