De Gezonde Marge: Een Manifest voor Katteneigenaren

In dit manifest kom je ideeën tegen die misschien niet direct aansluiten bij hoe je gewend bent om over gezondheid na te denken. 

Ze kunnen in het begin wat ongemakkelijk voelen, juist omdat ze een ander vertrekpunt kiezen.

In plaats van snelle conclusies en vaste antwoorden, werken we hier met begrippen die zich langzaam laten begrijpen. 

Niet alles hoeft in één keer helder te zijn. Sommige inzichten vallen pas later op hun plek.

Zie dit daarom niet als iets om doorheen te gaan, maar als iets om bij stil te staan. Dit is geen handleiding, maar een verhaal dat zich gaandeweg ontvouwt.

Dus laten we beginnen met dit moment dat veel katteneigenaren herkennen: 

Je zit bij de dierenarts, je kat ligt op de tafel, het scherm met de bloedwaarden staat iets gedraaid zodat jij het ook kunt zien. 

Er wordt gewezen op een getal, misschien creatinine, misschien glucose, misschien iets met leverwaarden, en de zin die volgt klinkt geruststellend: 

“Het zit nog binnen de referentie, dus daar hoeven we nu niets mee.” 

Er wordt geknikt, je voelt opluchting, want niemand wil horen dat er iets mis is. Op papier is alles in orde, en dat voelt als goed nieuws.

En toch blijft er iets hangen. 

Misschien omdat je kat thuis meer drinkt dan een jaar geleden, of omdat de kattenbak sneller vol ligt, of omdat spelen korter duurt dan vroeger. 

Geen van die dingen is op zichzelf een probleem, zo wordt ook gezegd, en dat klopt. 

Maar samen vormen ze een subtiel patroon dat zich niet laat vangen in één waarde of één diagnose. 

Het zijn geen alarmbellen, eerder zachte signalen die ergens op de achtergrond blijven klinken, makkelijk te negeren zolang alles technisch gezien nog “goed” is.

Dus we zijn gewend om gezondheid te zien als iets wat pas aandacht verdient wanneer het zichtbaar faalt. 

Ziekte krijgt een naam (blaasgruis, nierfalen, diabetes etc.), een protocol, een plan.

Gezondheid daarentegen blijft vaak stil zolang ze niet ontbreekt. 

Maar wat als gezondheid niet zozeer iets is wat je bezit, maar iets wat voortdurend wordt onderhouden door het lichaam zelf, soms moeiteloos, soms met steeds meer inspanning?

Stel je voor dat je je kat optilt en denkt: 

Ze is iets zwaarder geworden, maar ach, het hoort bij haar bouw, bij haar leeftijd, bij het feit dat ze graag eet. 

De dierenarts zegt dat het nog net kan, dat er nog geen sprake is van overgewicht. 

Ondertussen moet het lichaam dagelijks omgaan met een iets grotere belasting op: 

• Gewrichten
• Leverb
• Bloedsuikerregulatie

..zonder dat dat ergens als probleem geregistreerd staat. 

Het systeem redt het nog, maar het redt het door harder te werken.

Zo ontstaat gezondheidsschade bijna nooit in één klap. 

Het ontstaat in de ruimte tussen “nog normaal” en “nu een probleem”. 

In dat gebied waarin het lichaam blijft corrigeren, blijft bijsturen, blijft compenseren, omdat dat nu eenmaal is waar het voor gebouwd is. 

Het lichaam van een kat is veerkrachtig, ongelooflijk zelfs, gevormd door generaties van aanpassing aan wisselende omstandigheden. 

Het kan urine concentreren wanneer water schaars is, vet opslaan wanneer voedsel overvloedig is, ontstekingen activeren om te beschermen en weer afbouwen wanneer het gevaar voorbij is.

Maar wat gebeurt er wanneer dat gevaar nooit echt voorbij lijkt te zijn? 

Wanneer er altijd nét iets is dat gecorrigeerd moet worden? 

Een iets te hoge belasting hier, een lichte ontstekingsactiviteit daar, een orgaan dat structureel iets meer werk verricht dan bedoeld. 

Geen drama, geen crisis, maar een constante staat van paraatheid. 

Het lichaam functioneert, maar niet ontspannen. 

Het draait, maar altijd met de handrem licht aangetrokken.

(Ja, de motor van de auto loopt, de bestemming wordt gehaald, alles functioneert – maar zou je dit een gezonde auto noemen?)

Op papier zie je het niet. 

De waarden blijven binnen de marges, de controles zijn “prima”, en het advies is vaak om het te blijven volgen. 

En toch zie je in het dagelijks leven kleine veranderingen die zich niet laten wegwuiven: 

Een kat die sneller moe is, die minder veerkrachtig reageert op stress, die langer nodig heeft om te herstellen van iets wat vroeger geen enkele impact had. 

Het zijn geen symptomen die om onmiddellijke actie vragen, maar ze vertellen wel een verhaal over draagkracht dat langzaam afneemt.

Gezondheid verdwijnt in die situaties niet plotseling. 

Ze glijdt weg, bijna ongemerkt, totdat op een dag een grens wordt overschreden en er wél een naam aan wordt gegeven. 

Dan lijkt het alsof het probleem ineens is ontstaan, terwijl het lichaam al lange tijd bezig was om het te voorkomen. 

Wat we dan “ziekte” noemen, is vaak het moment waarop compensatie niet langer vol te houden is.

Ik heb dit meegemaakt met mijn kat Binky, die steeds opnieuw last kreeg van blaasgruis.

Dus terwijl de meeste aandacht uitgaat naar klachten en oplossingen, kiezen wij voor een andere benadering. Geen symptoombestrijding achteraf, maar het verminderen van belasting zodat het lichaam zijn werk kan doen zonder voortdurend te hoeven corrigeren. 

Dat is waar De Gezonde Marge om draait.

Dit manifest bestaat uit een reeks delen die samen één geheel vormen. Elk deel verdiept wat eerder is aangeraakt en opent de deur naar wat volgt. Het is bedoeld om in volgorde te lezen, als een verhaal dat zich stap voor stap ontvouwt.

Samen leggen deze delen de basis van De Gezonde Marge, een manier van kijken die we verder zullen uitbouwen.

• Deel 1: De Oude Manier
• Deel 2: De Nieuwe Manier
• Deel 3: Principes van De Gezonde Marge
• Deel 4: De Gezonde Marge

Ik hoop dat dit goed voelt voor je. Zo ja, welkom!

Mocht je vragen hebben dan kan je mij altijd bereiken. Ik lees elke email.

---

Doorgaan naar Deel 1: De Oude Manier »