ManifestDeel 2 → Deel 3: Functioneren vs Floreren

Functioneren vs Floreren

Hier is een waarheid die moeilijk te accepteren is:

Functioneren is niet hetzelfde als floreren.

En de meeste katten functioneren.

Ze overleven.

Ze passen zich aan.

Ze compenseren.

Maar ze floreren niet.

Laat me je een vraag stellen:

Wanneer was de laatste keer dat je dacht:

"Mijn kat is echt optimaal gezond"?

Niet: "Hij lijkt gezond."

Niet: "De dierenarts zegt dat alles goed is."

Maar: "Hij floreert. Hij heeft ruimte. Zijn lichaam heeft capaciteit over."

Waarschijnlijk nooit.

En dat is niet omdat je iets verkeerd doet.

Het is omdat niemand je ooit heeft geleerd hoe floreren eruitziet.

Dit is het verschil:

FUNCTIONEREN:

Eet zijn voer op

Speelt af en toe

Geen acute klachten

"Lijkt gezond"

Bloedwaarden "binnen de marge"

Lichaam compenseert voortdurend

Draait met handrem aan

FLOREREN:

Energie overschot

Speels en nieuwsgierig

Glanzende vacht, heldere ogen

Stabiel gewicht, soepele bewegingen

Veerkrachtig bij stress

Snelle herstel na inspanning

Lichaam heeft ruimte om te reguleren

Draait ontspannen

Het verschil is subtiel.

Maar cruciaal.

Een kat kan jarenlang functioneren terwijl zijn beker 85-95% vol is.

Totdat hij 100% bereikt.

En dan krijg je de crisis.

Dit is wat er met Binky gebeurde.

Hij functioneerde. Jarenlang.

Ik zag een "gezonde kat."

Hij at goed. Hij speelde. Hij deed alles wat een kat hoort te doen.

De dierenarts zei: "Alles lijkt prima."

Maar onder de oppervlakte?

Binky's lichaam draaide op 90% capaciteit.

Constant.

Zijn nieren compenseerden voor chronisch vochttekort.

Zijn darmen werkten overuren om droogvoer te verwerken.

Zijn immuunsysteem vocht tegen additieven.

Hij functioneerde.

Maar hij floreerde niet.

En toen kwam de eerste blaasgruis-episode.

De druppel.

De overflow.

Het moment waarop het lichaam zei:

"Genoeg. Ik kan niet meer compenseren."

En hier is het pijnlijke deel:

Als ik die blaasgruis had gezien als een cadeau...

Als ik had begrepen dat dit het lichaam was dat zei: "Help, de belasting is te hoog"...

Dan had ik niet alleen het voer gewisseld.

Dan had ik de vraag gesteld: "Wat vult Binky's beker?"

Maar niemand stelt die vraag.

Omdat niemand het beker-model kent.

Omdat het systeem waarin we opereren – dierenartsen, voerfabrikanten, online advies – fundamenteel gebouwd is op symptoombestrijding.

Niet op belastingvermindering.

Laat me je laten zien wat het verschil is.

OUDE BENADERING (Symptoombestrijding):

Probleem → Diagnose → Protocol → Voer X

Symptoom verdwijnt (tijdelijk)

Beker blijft 85% vol

Nieuwe symptomen na 3-6 maanden

Nieuw protocol → Voer Y

Cyclus herhaalt zich

 

NIEUWE BENADERING (Belastingvermindering):

Symptoom → Signaal dat beker overloopt

Analyseer: wat vult de beker?

Prioriteer: wat kan als eerste omlaag?

Implementeer: kleine, haalbare stappen

Monitor: meet vooruitgang aan gedrag + vitaliteit

Stabiliseer: beker daalt naar 60-70%

Ruimte gecreëerd → lichaam kan floreren

Het verschil?

In de oude benadering blijft de beker vol.

Je blijft symptomen bestrijden.

Je blijft reageren op crises.

In de nieuwe benadering creëer je ruimte.

Je voorkomt overflow.

Je bouwt veerkracht op.

Toen ik dit begreep, veranderde alles voor Binky.

We gingen niet switchen van voer.

We gingen niet op zoek naar "het perfecte dieet."

We gingen de beker leeg maken.

Stap voor stap.

Belastingsfactor voor belastingsfactor.

Eerste stap: Vocht

We verhoogden het vochtinname.

Niet door Binky te "dwingen" meer te drinken.

Maar door droogvoer geleidelijk te vervangen door natvoer – langzaam, over 10 dagen.

Plus: waterfontein + meerdere waterplekken in huis.

Resultaat:

Urine werd lichter van kleur

Binky dronk meer (interesse in fontein)

Eerste belasting omlaag: ✓

Tweede stap: Additieven elimineren

We schakelden snacks uit.

Alleen nog pure vleessnacks (freeze-dried).

Geen granen, geen E-nummers, geen vulstoffen.

Resultaat:

Minder werk voor lever en immuunsysteem

Tweede belasting omlaag: ✓

Derde stap: Voer-timing

We gingen van 2 grote maaltijden naar 3-4 kleinere porties.

Dichter bij het natuurlijke graasgedrag van katten.

Resultaat:

Stabielere bloedsuikerspiegel

Minder stress op alvleesklier

Derde belasting omlaag: ✓

Vierde stap: Verrijking

We creëerden verticale ruimte (kattenboom + planken).

Speeltijd: 2x 10 minuten per dag (jachtgedrag simuleren).

Meer uitdaging in de omgeving.

Resultaat:

Meer beweging

Minder chronische stress

Natuurlijk gedrag gestimuleerd

Vierde belasting omlaag: ✓

En na 12 weken?

Geen blaasgruis meer.

Geen terugkerende episodes.

Glanzende vacht.

Meer energie.

Speelser.

Binky floreerde.

Niet omdat we het "perfecte voer" vonden.

Maar omdat we ruimte creëerden in zijn beker.

En het mooiste?

Ik begreep nu het systeem.

Ik kon zelf zien wanneer de beker begon te vullen.

Ik kon zelf ingrijpen voordat overflow.

Ik had controle.

Niet reactief.

Maar proactief.

En dat is de kracht van begrijpen hoe de beker werkt.


Deel 4: Principes van De Gezonde Marge »